Bir şiir yazmak istersen bir gün beni değil sevgimi hatırla Hatıralar sarınca kollarını, yanağında hissedeceksin nefesimi! Nefsine yenilmeden, usulca kokum gelsin burnuna... Bir gün hatıralar vesile olur ve bir şeyler karalarsan Beni değil, kanattığın yaramı hatırla! Çünkü, sevdadan çok acılar ilham verir insana... Yazarken; aslında diye başladığın cümlelerin, ama ile devam eden kelimeleri hükümsüzdür! Çünkü, aslı gibiydi yüzün geçmişin aynasında ve amalara yer yoktu antik çağdan kalma hiçbir yazıtta... Hatıraların hatrı vardır sandık ama yoktu hiçbir baş yapıtta! Hatır, gönül dediğin meze olmuştu içki masalarında... Bir şiir yazmak istersen bir gün, geçmiş sevdaların geçmeyen acılarına! Beni değil, geç kaldıklarını getir aklına... Sana beni unut demiyorum! Öyle laf arası sohbetlerde adım geçince, tebessümünde benden bir parça sakla... Ve bir gün hiç olmadık bir yerde Rötarlı bir yolcu gibi zamansız gelirsem aklına Varsa hatıraların hatrı, hiç düşünmemiş gibi yap beni! Aslınd...
Hiçliğe savrulmak ağır ağır bedenini saran , gözyaşlarını içine akıtırken bir anda kurutan, belki de artık kendine bile ağlamadığın, içinde umudun hiç yeşermediği bir kısır döngü belki de... Çıkmak istemezsin hiç oradan çünkü başka yol bilmezsin. Gitsen de geri dönersin o hiçliğe.
YanıtlaSilHayatın savurduğu tokatları bir bir yersin, adına tecrübe der yoluna devam edersin. Savrulan ruhunu bir bir dağılan yerden toplarsın belki... Eğer hiçlikse savrulduğun, girdaptasın! Ne kadar çabalarsan çabala yine aynı çıkmazdasın. Toplanmaz savrulan her ne varsa ve her neredeyse...
Sil